12 . استاد خصوصى در سير و سلوك بهره‌گيرى از استاد خصوصى در مراحل و مراتب اوّليّه و حتّى مراتب متوسّط سير و سلوك ، توصيه نمىشود . اينكه مشهور شده است ، براى شروع سير و سلوك بايد از استاد خصوصى بهره گرفت ، اعتبار ندارد ؛ زيرا اوّلًا استاد خصوصى كه واجد شرايط باشد ، بسيار نادر است . ثانياً افرادى با تظاهر به كسوت استادى ، موجب گمراهى و ضلالت سالك مىشوند ؛ و ثالثاً در صورت دسترسى خصوصىِ سالك مبتدى به استاد منزّه و راه يافته ، حالات و شيوهء سلوكىِ استاد و اصل ، و فاصله‌اى كه بين شاگرد و استاد از لحاظ مرتبهء عرفانى وجود دارد ، ممكن است موجب نااميدى سالك گردد . آنچه سالك بايد به آن توجّه ويژه داشته باشد و قرآن شريف هم بر آن تأكيد دارد ، آن است كه معلّم اخلاق آدميان ، خداوند سبحان است : « وَ لَوْ لا فَضْلُ اللهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَكى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَداً وَ لكِنَّ اللهَ يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ » « 1 » و اگر فضل خدا و رحمتش بر شما نبود ، هيچ يك از شما هرگز پاك نمىشد ، و لكن خداست كه هركس را بخواهد پاك مىكند .

--> ( 1 ) . نور / 21